DOLAR
49,1045
EURO
55,3311
ALTIN
6.549,42
BIST
12.270,18
Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
İstanbul
Az Bulutlu
21°C
İstanbul
21°C
Az Bulutlu
Salı Çok Bulutlu
21°C
Çarşamba Az Bulutlu
21°C
Perşembe Çok Bulutlu
20°C
Cuma Açık
23°C

Annenin Fedakarlığıyla Yaşama Tutunan Durdunaz: Bedensel Engelli Bir Yüreğin Hikayesi

Annenin fedakarlığıyla toparlanan yaşam; bedensel engellerle mücadele eden yüreğin ilham veren hikayesi.

Annenin Fedakarlığıyla Yaşama Tutunan Durdunaz: Bedensel Engelli Bir Yüreğin Hikayesi
03.12.2025 11:42
A+
A-

Yılların getirdiği zorluklara rağmen Nazmiye Sözalan, Nazmiye’nin kızı Durdunaz’ı yaşamın merkezine koyuyor. 61 yaşında olan Durdunaz, doğuştan engelli olarak dünyaya geldi ve günlerini yatarak geçiriyor. Ayağa kalkamayan genç kadın, annesinin şefkatli bakımıyla hayatına devam ediyor. Anne, kızı için her gününü adıyor; yediriyor, içiriyor ve altını değiştiriyor. Ev işlerinde ve bahçe çalışmalarında da anneden desteğini eksik etmiyor. Durdunaz ise annesiyle birlikte geçirdiği zamanlarda yaşam sevincini koruyor ve tekerlekli sandalye isteğini dile getiriyor.

“ANNEMLE İYİ GEÇİNİYORUM, ANNEM BENİ YEDİRİYOR, İÇİRİYOR VE ALTIMI DEĞİŞTİRİYOR” ifadesiyle duygu ve ihtiyaçlarını açıkça paylaşan genç, annesiyle olan uyumuna değinerek hayatının genel akışını anlatıyor. Doğuştan gelen durumunu anlatan Durdunaz, annesiyle vakit geçirmenin ve günlük rutinlerini sürdürmenin kendisi için ne kadar kıymetli olduğunu vurguluyor. “KIZIMIN YEMEĞİNİ VERİYORUM, ÇAYINI VERİYORUM VE HER ŞEYİNİ HAZIR EDİP DIŞARIYA ÇIKIYORUM” ifadesi, Nazmiye’nin kızına olan ilgisini ve özverisini açıkça ortaya koyuyor.

Yıllardır süren bu dayanışma, ailenin geçim kaynağını da kapsıyor. Kızı için gerekli ihtiyaçları karşılarken, bağ ve bahçe işleriyle uğraşan Nazmiye, göstermekten övgüyle söz edilen sabır ve gücüyle dikkat çekiyor. Kızının sağlık durumu ve günlük ihtiyaçları için gösterdiği özverinin bir yansıması olarak, evin içinde ve dışarısında ortak çabalarla yaşam sürdürülüyor. Nazmiye’nin bakımıyla Durdunaz için umut dolu bir gelecek tasarımı, ailenin dayanışmasıyla şekilleniyor.

Kızım için hiçbir zaman bakımevine başvurmamıştık sözüyle kendi kararını paylaşan Nazmiye, “Elimizden geldiğince kendi içimizde yaşamayı tercih ettik. Evimize gelen yolun yapımıyla birlikte yaşam kalitemiz de artıyor. Allah bize güç veriyor ve birbirimize destek olarak günlerimizi geçiriyoruz” diyor. Ev işlerinden tarla ve odun toplayıp geçimini sağlayan anne, kızına olan bağlılığını ve elden gelenin en iyisini yapma azmini sürdürüyor.

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yukarıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.