Sümeyye Sena Gökmen’in Lösemi Zaferi: Aile ve LÖSEV’in Umut Dolu Hikayesi

Askeri personel Ferdi Gökmen (31) ile ev kadını Tuğçe Gökmen (30) çiftinin üç çocuğundan olan Sümeyye Sena Gökmen, iki yıl önce halsizlik ve yüksek ateş şikayetleriyle yataklarından kaldırıldığında lösemi tanısı konuldu. Teşhisin ardından LÖSEV ve LÖSEV’in bağlı olduğu sağlık kurumlarıyla iş birliği yapan ailenin umudu, tedavinin ilk günlerinden itibaren yeşerdi. Sümeyye, yaklaşık 1,5 yıl süren kemoterapi sürecinin ardından en son kontrollerinde temiz sonuçlar elde etti ve Şubat ayında tedavisini tamamlayarak sağlığına kavuştu. Şimdiyse LSV Eğitim Kurumları’nda birinci sınıf öğrencisi olarak yeni eğitim hayatına atıldı. Dr. Üstün Ezer, LÖSEV’in kurucusu olarak, iyileşen küçük kızla çekilen fotoğrafını sanal medyada paylaşarak, “Sümeyye, lösemi canavarını yendi, iyileşti ve bu sene okula başladı” ifadesini kullandı. “LÖSEV’in afiş yüzü olmuştun,” diye anımsıyor anne Tuğçe Gökmen.

Tedavi sürecinde kızının saçlarının dökülmesiyle karşı karşıya kalan anne, “Biz kemik iliği nakli olmadık. Sadece bir yıl boyunca yoğun kemoterapi uyguladık ve sonrasında sonuçlar temiz geldi. Okula başlayabilir diye karar verildi. Şimdiyse LÖSEV’in okuluna gidiyoruz. Bu, mucize gibi bir süreçti; zorlu ama umut doluydu. Moralin yüksek olması tedavinin en önemli parçasıydı. En yakın destekçim eşimdi; evde çocuklara bakarken ben de Sümeyye ile yan yanaydım. Diğer çocuklardan ayrı kaldım. Sümeyye, hastalık öncesinde içine kapanık bir çocuktu; LÖSEV’in tedavi süreci sonunda ise enerjik ve neşeli bir genç kıza dönüştü” dedi.

“Lösemi, tedavisi olan bir hastalık” sözleriyle baba Ferdi Gökmen, Sümeyye’nin kardeşleri Hiranur ve Ayşe Hüma Gökmen’e evde kendisinin baktığını aktarırken, süreci şu sözlerle özetledi: “İki yıllık zorlu bir yolculuk geçirdik; 3 Şubat 2024’te yatışımız gerçekleşti. Bu süreçte hava karardı, nefes almak bile bazen zordu. Ancak bugünler geride kaldı. Geçen ay tedavi tamamlandı ve kemik iliği nakline ihtiyaç duyulmadı. Hayatımız normale dönüyor. Lösemi, tedaviyle iyileşen bir hastalık. Ortalama yüzde 95-96’lık bir iyileşme payına sahibiz. Donörlük önemli ve kolay bir işlem; kan vermek gibi bir adım. İnsanlar bu doğrultuda bilinçlenip donör olmaya teşvik edilmeli, çünkü çocuklara umut olmak için bu çok gerekli” diye konuştu. (DHA)