Nevin Vurunbiği’nin Psikoz Raporu ve Vasiyet Olayı: Aile İçi Gerilimlerin Kamuya Yansıması

Silifke’de yaşayan 51 yaşındaki tarih öğretmeni Nevin Vurunbiği ve 77 yaşındaki babası M.V. arasındaki aşırı bir anlaşmazlık, kadim bir miras tartışmasının ötesinde kamuoyuna yansıyan bir dizi gelişmeyle gündeme geldi. Baba, kızının Silifke’deki evinin kendisine devredilmesini isterken, öğretmen bu talebe olumlu yanıt vermedi. Ardından mal varlığını Türkiye Büyük Millet Meclisinde değil, Türk Silahlı Kuvvetleri’ne (TSK) bağışlama kararını açıkladı.

Bu durum, vasiyet nedeniyle davanın açılmasına ve banka hesaplarına bloke konmasına yol açtı. Mal varlığını TSK’ya bağış ettiği dönemde aynı hastaneden alınan “Sağlıklıdır, mal alıp satabilir” yönündeki raporla süreç tamamlanırken, aradan yalnızca bir yıl geçtikten sonra aynı hastaneden yeni bir raporla “psikoz” teşhisi konuldu. Mahkeme kararıyla hastaneye yatırılması ve gözleme alınması talep edildi.

Polis eşliğinde 30 Aralık’ta Dr. Ekrem Tok Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi’ne yatırılan Nevin Vurunbiği, yeni yıla hastanede girdi. Yaklaşık 16 gün süren inceleme süreci sonunda hastane kurulunca bu kez psikoz teşhisi yapılamadığı kaydedildi ve kendisine dair raporlar değişti. 14 Ocak’ta hastaneden taburcu olan öğretmen, taburcu olur olmaz öğrencilerine koştu ve yeniden sınıfına kavuştu.

“Çok yıpratıcı ve zor bir süreç yaşadım” diyen Vurunbiği, ailesinin kendisiyle ilgili iftiralar nedeniyle bu sürece yöneldiğini belirtiyor. Vasiyetiyle ilgili kararının ardından yaşanan baskıyı, akli dengesiyle ilgili iddiaları ve mahkeme kararınca hastaneye yatırılma sürecini anlatarak şu ifadeleri kullandı: “Nihayet süreci tamamlayıp öğrencilerime kavuştum. Mal varlığımı kimseye devretmedim; vasiyeti TSK’ya bırakmıştım. Bu kararı öğrendiklerinde üzerime geldiler ve akli dengesiz olduğum iddiasıyla hastaneye yatırdırdılar. 16 gün hastanede kalmak çok zordu; ama şimdi sağlığımla ilgili raporlar olumlu çıktı.”

“Öğrencilerime kavuştuğum için çok mutluyum” diyen öğretmen, hastanede geçirdiği süre boyunca öğrencilerini, okulunu ve arkadaşlarını çok özlediğini ifade ediyor. Şu sözlerle duygularını paylaştı: “Öğrencilerime kavuştuğum için çok mutluyum. Bundan sonra yaşadığım bu süreci unutmaya çalışacağım.”