MHRS yoğunluğu ve teşekkür dolu bir şiir: Sait Karakaş’ın hastane randevu serüvenini akıcı bir dille keşfedin.

Gümüşhane’de Tekke Ortaokulu’nda müdür yardımcısı ve Türkçe öğretmeni olarak görev yapan Sait Karakaş, sağ bacaklarındaki ağrılar yüzünden randevu bulmakta zorlandı. Yoğunluk nedeniyle Gümüşhane Devlet Hastanesi’ndeki Ortopedi ve Travmatoloji Uzmanı Op. Dr. Süleyman Kasım Taş’tan randevu almakta güçlük yaşadı. MHRS ve hastane kiosklardaki taleplerine rağmen uygun tarih bulunamayınca süreç uzadı ve Karakaş, bu zorlu süreci taşlama türünde yazdığı bir şiirle anlatmaya karar verdi.
RANDEVU SORUNU ŞİİRLE ÖZETLENDİ Şiirde, yoğunluğun sağlık hizmetinin kalitesinden kaynaklandığı ve doktorla kurulan iletişimin önemine vurgu yapıldı. Ardından muayene süreci tamamlandı ve Karakaş, yazdığı şiiri doktorla da paylaştı. Bu karşılaşma, hasta ile hekim arasındaki sıcak güveni öne çıkaran bir an olarak hafızalara kazındı. Şiirin yayıldığı anlar, sürecin nasıl anıldığının bir hatırası haline geldi.
ŞİİRİN BAŞLANGICI Kendini ifade ederken ufak bir sitemle başlayan Karakaş, tedavi sürecinin ve yoğunluğun, sevilen sağlık hizmetinin sonuçları olduğuna vurgu yapıyor. Taş döneminde hasta ile hekim arasındaki samimi bağın, hizmet kalitesinin bir yansıması olduğunu vurgulayan Taş, bu yazının onların için kalıcı bir eser olduğunu dile getirdi. Doktor için bu eserin değerini ifade etmek amacıyla yazılan şiir, paylaşılınca karşılığında memnuniyet duygusunun büyüklüğünü ortaya koydu.
YOĞUNLUK VE TEŞEKKÜR DENGESİ Karakaş, yaklaşık altı ay önce başlayan sağ bacak ağrısı nedeniyle randevu almakta zorlandığını, MHRS üzerinden denediğini ancak doluluk nedeniyle sonuç alamadığını anlatıyor. Bazı sabahlar hastanede bulunan kioskları denemesine rağmen sıra bulmakta güçlük çektiğini belirten Karakaş, nihayetinde Kasım hocasının odasına girip şiirin bölümlerini paylaştı ve bu karşılaşma iki taraf için de olumlu bir sürpriz oldu. Şiir, taşlama türünün zarif bir biçimde kullanıldığı bir iletişim aracı olarak öne çıktı ve iki taraf için de dostane bir hatıra olarak kaldı. “Sistemin yoğunluğu ve gösterilen teveccühün yanlış anlaşılmaması için şiiri dikkatli yazdım” diyen Karakaş, bu deneyimin edebiyatla iyileşmeyi ve güveni güçlendirdiğini belirtti.