BİR SES, BİR NEFES YETİYOR BAZEN

Dili susar, kalbi konuşur;

bir cümlesi omuz olur, bir bakışı sığınak…

Bazen bir insan çıkar karşına…

Ne hesap kitabın içindedir ne menfaatin.

Sadece seni anlar.

Dili susar, kalbi konuşur;

bir cümlesi omuz olur, bir bakışı sığınak…

İnsan, en çok böyle zamanlarda anlar;

gönlün yoruldu mu, bir ses arar.

Kalabalıklar seni duymaz, ama bir kişi gelir,

sessizce yanına oturur ve gönlündeki fırtınayı dindirir.

Çünkü herkes dost değildir Reis…

Bazısı hayatından geçer gider,

bazısı gönlüne bir iz bırakır.

Ve o iz, en zor günlerinde kapısını çaldığın huzur olur.

Bugün dünya gürültülü, insanlar aceleci…

Kimse kimseyi gerçekten dinlemiyor.

O yüzden kıymetlidir birinin “Anlıyorum seni” demesi.

Kıymetlidir birinin, yorgun sesini duyar duymaz

“Gel Reis, anlat…” demesi.

Unutma:

İnsanı ayakta tutan bazen söz değil, sükûnettir.

Bazen çare değil, gönül almaktır.

Ve bazen bir insan, bir ömre nefes kadar iyi gelir.

Rabbim, gönlümüze “iyi gelen” insanları eksik etmesin.

Sözünü dua gibi söyleyen,

varlığıyla yük değil güç olan dostlarla yürümeyi nasip etsin.

Ve bizi de başkalarının gönlüne huzur veren bir ses,

bir nefes, bir kardeş kılsın.

Âmin