3. Yılında Anılarla Gelen Yardımlaşma: Kahramanmaraş Depreminin Yürek Burkan Yüzü

Depremin üzerinden üç yıl geçmiş olsa da acı, Kahramanmaraş merkezli afette hayatta kalanlar için tazeliğini koruyor. Kapıçam Şehir Mezarlığı’nda bir araya gelen vatandaşlar, kaybettikleri yakınlarının mezarlarını ziyaret ederek anılarını yaşattı. En çok dikkat çeken anlardan biri, enkaz altında kaldığı sanılan kızına olan bağlılığını sürdürmek için geceyle gündüzün sınırında duran baba Mesut Hançer’in, kızının kabri başında bulunduğu anlar oldu.

16 yaşındaki Irmak Leyla Hançer’in fotoğrafına dokunan baba, kendi duygularını şu sözlerle dile getirdi: Onlar öldü, kurtuldular ama biz burada yaşayan bir ölü olduk. Zeytin dallı bir barış havasında değil, derin bir hüzünle dolduran bu anlar, ailenin yaşadıkları felaketi hâlâ içlerinde taşıdığını gösteriyor.

Hançer, duygularını şu kelimelerle pekiştirdi: “Acılar hiç geçmiyor; dün gibi zihnimde. Enkazın başında beklediğimiz umutlar, sonuçta hiç gerçekleşmedi. O gece fırında çalışıyordum; ulaşamayınca oraya yöneldim ve gördüklerimiz felaketin en sert yüzüydü. Dört çocuğumuzdan en küçüğü annesindeydi; o gün Cuma’da gezmeye gitmişti ama pazartesi gelip bizimle buluşacaklardı. Hepsi bu yüzden birerer kayıp oldu. Ailemin tüm fertleri, ablalarım, yeğenlerim, yengem ve küçük kızım da aramızdan ayrıldı. Felaketten sonra hayatımız tamamen değişti. Yıkıntılar arasındaki bu görüntü, bizi topluca etkileyen bir kırık gibi hâlâ gözlerimizin önünde.”