DOLAR
50,2316
EURO
56,1364
ALTIN
6.537,35
BIST
11.661,86
Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
İstanbul
Çok Bulutlu
17°C
İstanbul
17°C
Çok Bulutlu
Perşembe Az Bulutlu
20°C
Cuma Az Bulutlu
20°C
Cumartesi Hafif Yağmurlu
20°C
Pazar Çok Bulutlu
13°C

Parkasını Saklayan Genç Beliz: Anıların Emaneti ve Askerin Soğuk Günleri

Parkasını saklayan genç Beliz: anıların emaneti ve askerin soğuk günlerinde güvenli yolculuk, duygusal bir öyküyle geçmişin izleri sürüyor.

Parkasını Saklayan Genç Beliz: Anıların Emaneti ve Askerin Soğuk Günleri
29.01.2026 14:36
A+
A-

Hatay’da depremden en çok zarar gören iller arasında yer alan Antakya’nın Cebrail Mahallesi’nde yaşayan Beliz Aydın, enkaz arasından ailesini kurtaran bir askerin kendisine emaneten verdiği parkayı ısrarla saklıyor. O günler geride kaldı belki; fakat montun her anısı hâlâ onunla.

Beliz, depremde annesi Betül Günyaşar ile ağabeyi Abdurrahman Aydın’ın kurtarılmasına tanıklık eden rütbeli bir askerden aldığı parkayı uzun süre yanında taşıdı. “O gün annemmi ve ağabeyimi enkaz altında çıkaran asker, çok üşüyorum diye montunu bana vermişti” diyerek o anları yıllar boyunca hatırlıyor. Mont, depremden bu yana onun en değerli emaneti oldu ve hiçbir şekilde giyememe isteğiyle saklandı; çünkü her giymeye kalkışında yaşananlar geriye dönüyor ve içini acıtıyordu.

6 Şubat sabahı ise Beliz için bir dönüm noktası oldu. O gün hastanede bekleyen anne ve kardeş için gelen komutanın “Beliz üşümesin diye kızımıza parkasını veriyorum ve sonra senden geri alacağım” sözleri, hatıraları daha da canlı tuttu. Beliz, annesinin kaybı ve ağabeyinin ciddi yaralarıyla mücadele eden ailenin bir parçası olarak hayata tutunmaya çalıştı; üniversiteyi Gaziantep’te okumaya başladı ve bu süreçte yanında olanlara minnettarlığını sürdürdü.

Yaşanan acılar, Montu saklamayı bir görev gibi hissettirdi Beliz’e. Annesi ve ağabeyinin anısını yaşatmak için emanete saygı gösterdi; annesiyle birlikte yaşanan tüm zorlukları bir daha tekrarlamamak için elinden gelenin en iyisini yapmaya devam ediyor. Beliz’in hikayesi, emanetin gücüyle ayakta kalmanın ve anıların nasıl korunabileceğinin en sade göstergesi olarak duruyor.

Bir rütbelinin sözü ve bir montun hatırası Beliz’in yaşamında hâlâ yankılanıyor. 6 Şubat sabahı başlayan süreçte, komutanın sözü ve askerin getirdiği emanete olan bağlılık, onun için yalnızca bir anı değil, gelecek adına umut ve sorumluluk taşıyan bir miras oldu. Beliz, bu mirası taşıyarak ilerlemeyi ve bir gün teşekkür etmek istediği komutana da olan minnettarlığını sürdürmeyi hedefliyor.

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yukarıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.