İkiz Kardeşlerin Biyonik Kulak Hikayesi: Konya’da Yıllar süren Umut ve Dil Terapisiyle Gelen Sesler

Ayşegül ve Yusuf Emre Aydın kardeşler, doğuştan işitme engelli olarak dünyaya geldiler. Ailenin maddi olanakları ve ameliyat riskleri nedeniyle çocukluklarında koklear implant için adım atamadılar. Bir dönemde tekvando ile uğraştılar; ailesinin ve ağabeyleri Mustafa Aydın’ın yaptığı araştırmalar sonucunda Konya Şehir Hastanesi’nden Kulak Burun Boğaz Uzmanı Erkun Tuncer ile temas kuruldu. Yapılan tetkiklerin ardından, kardeşlerin ameliyat sonrası işitme yetilerini kazanabileceği belirlendi. Yaklaşık 10 ay önce aynı gün gerçekleştirilen operasyonlar sonrası, eğitimlere başlanınca konuşma becerileri de yavaş yavaş gelişmeye başladı.

Ameliyat sonrasında koklear implant ile işitme yetisinin geri kazanılabileceği umudu sözleriyle açıklayan Op. Dr. Erkun Tuncer, çocuklarda 4 yaş öncesinde bu operasyonun tercih edildiğini belirtti. Sağ kulaklarına implant yerleştirilen kardeşler için operasyonun ardından şu ifadeler dile getirildi: “İşitme yeniden kazandı; şu an konuşma seslerini tam olarak duymasa da fısıltı düzeyinde duyabilmek, dil gelişimini destekleyen uzun bir süreçte elde edilecek başarıdır. Şu an ameliyatın 10. ayındayız.”

Anne Hatice Aydın (48) ise Yusuf Emre’nin 6-7 aylıkken işitme problemini fark ettiklerini ve Ayşegül’ün de ekilde doğduğundan itibaren işitme engelli olduğunu öğrendiklerini anlattı. Ankara’da gerekli değerlendirme ve riskler nedeniyle başlangıçta ameliyat konusunda tereddüt yaşadıklarını ifade eden Aydın, yıllar sonra bir rehabilitasyon merkezinin yönlendirmesiyle doktora tekrar başvurdu. Konya Şehir Hastanesi ekibiyle aynı gün yapılan operasyonlar sayesinde çocuklar duymaya başladılar. Dil terapisi ise uzun bir süreç olarak devam ediyor ve bu süreç, normal sesleri duyma hedefiyle ilerliyor.

“Çocuklarım artık ‘anne’ diyebiliyorlar. Bu, hayatımın en güzel anıydı.” diyen Aydın, rüyalarında bile bu anları gördüğünü ve gerçek olacağına olan inancını sürdürdüğünü paylaştı. Ayşegül ve Yusuf Emre’nin, kapı zili ve telefon seslerini duyup tepki verebilmesi, duydukları seslerin somut bir başlangıç olduğunu gösterdi. Şu anda verilen dil eğitimleriyle birlikte bazı kısa kelimeleri telaffuz etmeye başladılar; anne, baba gibi temel kelimeleri kullanıyorlar.

Yaşanan süreçte aile için en anlamlı dönüm noktası, ilk defa duydukları seslerin karşılık bulması ve bu seslerle kurdukları iletişimdi. Yusuf Emre için eşine “seni seviyorum” diyebilmek, düğün töreninde memurun sorusuna sesli yanıt verebilmek gibi anlar, ailenin mutluluğunu pekiştirdi. Ağabey Mustafa Aydın ise başlangıçtaki çok büyük beklentileri olmamasına rağmen, kardeşlerinin kelime dağarcığının günbegün genişlediğini ve kısa da olsa konuşmaya başladıklarını dile getiriyor. “İlk başlarda tek istek, seslendiğinde dönüp bize bakabilmeleri bile yeterdi. Şimdi ise ‘abi’ kelimesini duymak bile büyük bir sevinç kaynağı.”