Gençlerin kent deneyimini veri ve sanatla dönüştüren AKRAN Projesi: katılım platformu ve dijital sergiyle ilham veren bir deneyim.

Türkiye’nin dört bir yanındaki gençler, yaşadıkları şehirlerle ilgili deneyimlerini ve beklentilerini bir harita üzerinde paylaşarak yerel yönetimlerle kurduğu ilişkiyi görünür kılıyor. AKRAN Projesi’nin yürüttüğü “Katıl, Anlam Kat!” kampanyası, katılım platformunda gençlerin görüşlerini harita üzerinden işaretlemelerini sağlarken bu süreç dijital sanat üretimiyle de genişletiliyor. Amaç dönüştürmek çerçevesinde gençler, belediyelerin kendilerine yönelik politikalarını çeşitli başlıklar altında değerlendiriyor ve şeffaflık, katılım mekanizmaları, genç dostu mekânlar, hizmet ve programlar ile sosyal ve ekonomik destekler gibi kategorilerde geri bildirimde bulunuyorlar.
Katılımcılar, yalnızca eksikleri belirtmekle kalmıyor; “mevcut ama etkili değil”, “geliştirilmeli” veya “yetersiz” gibi ifadelerle deneyimlerini doğrudan görünür kılıyor. Bu etkileşim, gençlerin kentlerle kurduğu ilişkinin somut bir veri haritasına dönüşmesini sağlıyor. Projenin ilerleyen aşamalarında elde edilen verilerin belediyelerle paylaşılması ve genç dostu yönetim modelleri üzerine çalışmalar yapılması planlanıyor. Bu sürecin sanatsal karşılığı ise “Gençliğin Pikselleşmeyen Sesi” adlı dijital sergide kendini gösteriyor. Sergi, gençlerin bıraktığı dijital izleri estetik bir dille kolektif bir anlatıya dönüştürerek farklı görsel dillerle ifade ediyor.
Karar masasında oturmak temasını taşıyan çalışmalar, gençliği edilgen bir istatistik olarak görmek yerine söz üreten, talep eden ve kenti birlikte kuran bir özne olarak konumlandırıyor. Bazı eserler kent yönetimlerine mesafe koyan karar süreçlerini eleştirirken, bazıları teknolojinin ve dayanışmanın birleştiği daha kapsayıcı şehir senaryolarını kurmayı hedefliyor. Ortak olan vurgu ise şu: Gençler yalnızca duyulmak değil, karar mekanizmalarının aktif bir parçası olmak istiyorlar. Hem katılım platformu hem de dijital sergi, gençlerin kent deneyimini verilerle ve sanatla kamusallaştırırken ortaya çıkan bütünün, gençlerin aynı soruda birleştiğini göstermesiyle sonuçlanıyor. Kent hakkında kararlar alınırken, bu kentte yaşayan gençler gerçekten masada mı?”