Acil Yoğun Bakım Hemşireliği ve Çiftçilik: Rümeysa Taşova’nın İki Zamanlı Yaşamı

Aydın Adnan Menderes Üniversitesi Uygulama ve Araştırma Hastanesi Acil Yoğun Bakım Servisi’nde görev yapan Rümeysa Taşova, günlerini hastane koridorlarında geçiriyor; tatil günlerinde ise ailesinin çiftliğinde çalışıyor. Mesai saatlerinde hastalara odaklanan Taşova, dinlenme zamanlarında İzmir’in Menderes ilçesindeki aile işletmesinde emeğini sürdürüyor.

Lise eğitiminde hemşirelik üzerine adım atan Taşova, şimdi 13 yıldır hemşire olarak çalışıyor. Çiftçilik hayalini daha ciddi biçimde yaşatmak için 2022-2024 yılları arasında Aydın Adnan Menderes Üniversitesi Veteriner Teknikerliği Bölümü’nde eğitim gördü. Mezuniyet sonrası çiftlik işlerini güçlendirmek için uğraşını yoğunlaştırdı ve kısa süre içinde her kazandığı parayı inek, dana ve koyun alımına yönlendirdi. Ailesiyle birlikte bu süreci destekleyen Taşova, hayvan sağlığına dair kendini daha yetkin hissettiğini belirtiyor.

Doğum ve bakım süreçlerinde kendine güveni artıyor Veteriner teknikerlik eğitimi sonrası stajlarını veteriner hekimlerin yanında tamamlayan Taşova, hastalıkları öğrendikçe kendi hayvanlarına daha hızlı teşhis koyabileceğini ifade ediyor. Müdahale edebildiği durumlarda kendisinin müdahale ettiğini, zorlanan anlarda veterinerlerden destek aldığını dile getiriyor. Doğum yapamayan koyunlar ve inekler için yardımını esirgemeyen Taşova, ufak kistlere ve kırık bacaklı hayvanlara yönelik müdahaleler de yapabildiğini söylüyor; alçı uygulaması ve aşılar da bu süreçlerde sıklıkla karşılaşılan görevleri arasında.

“Hastalıkları öğrenmeye başladığımda kendi sürülerimizin sağlığını daha hızlı görmek mümkün oldu. Verimli ve güvenli müdahalelerle yolumu çizmeye devam ediyorum,” diyen Taşova, iki yıl içinde çiftlikte kendine ait 6 hayvan edindiğini belirtiyor. Süt üretiminin ve serüvenin onun için sadece bir meslek değil, dünyayı gezme hayalini de besleyen bir tutku olduğuna vurgu yapıyor.

Gün içinde hastane ile çiftliğin arasındaki geçişler, Taşova için olağan bir rutin. Gün aşırı nöbetler olduğunda Aydın’da kalmayı tercih ediyor; görevler tamamlandıktan sonra ailesinin yanında, çiftlik işlerine dönüyor. Acil yoğun bakımın yoğunluğu karşısında bile hayvan sevgisi ve bakım tutkusundan ödün vermeyen bir sağlık çalışanı olarak öne çıkıyor. Hayvanlarla geçirdiği zamanlarda konuştuğunu, onları dinlediğini ve onlara şarkılar söylediğini ifade ediyor; bu duygularının hem mesleğine hem de kişisel yaşamına yansıdığı vurgulanıyor.