25 Dakika Sonra Enkaz Yüzleşmesi: Kepçeyle İlk Müdahaleyi Yapan İş Makinesi Operatörünün Anıları

Hatay’ın Kırıkhan ilçesinde 6 Şubat depremi sonrası ilk müdahaleyi kendi kepçesiyle yapan operatör Cengiz Kamalı, yaşadıklarını gözyaşları içinde anlattı. Saatler süren arama çalışmaları sırasında karşılaştıkları deprem manzarasını ve ailesini ararken hissettiği çaresizliği aktardı. Enkazla mücadele eden ekiplere yardımcı olurken, kartonlar üzerinde apartmandaki insanların isimlerini yazdıklarını ve kurtarılanların ya sağ ya da hayatını kaybetti olarak işaretlendiklerini belirtti.

Depremin ardından ailesiyle birlikte Hatay’dan ayrılıp Isparta’ya yerleşen Kamalı, geceleri uyumakta zorlandığını ve her an enkazdaki kayıpların yüzünü hatırladığını ifade etti. “DEPREMDEN 25 DAKİKA SONRA KEPÇEMLE ENKAZA GİRDİM” sözleriyle başlayan anlatımında, 04:17’de meydana gelen depremde yaklaşık 25 dakika içinde müdahale ettiğini ve iki büyük iş makinesiyle çalıştıklarını aktardı. Canlılara ulaşmayı ve cenazeleri çıkarmayı sürdürdüklerini vurguladı.

Kamalı, yaklaşık 7–8 saat sonra babasını sağ olarak enkazdan çıkarabildiğini, annesini ise kaybettiğini söyledi. Bir eşyaların bulunduğu anlarda olayın yükünü taşımanın zorluklarını da paylaştı. “BABAMI SAĞ ÇIKARDIM, ANNEMİ KAYBETTİM” ifadeleriyle yüzde yüz bir memnuniyetsizlik ya da suçluluk duygusuyla dolu bir tablo çizmeye çalıştı. Ailesini Isparta’ya getirdikten sonra emekliliğinin ve yaşam koşullarının nasıl değiştiğini anlattı.

“DEPREMİN ÜZERİNDEN YILLAR GEÇTİ AMA HÂLÂ UYUYAMIYORUM” diyen Kamalı, en yakın akrabaları ve ailesinin yanında, burada ablasının varlığının güven veren etkisiyle yaşamlarını sürdürdüklerini ifade etti. Emekliliğini ise tek geçim kaynağı olarak gördüğü yevmiyeli çalışmalarla desteklediğini belirtti. “GECELERİ UYUMAKTA ÇOK ZORLANIYORUM” derken, rüyalarında kaybedilen insanların yüzlerini gördüğünü ve sabahları korkuyla yattığını dile getirdi. Gündüzleri kısa aralıklarla uyuduğunu da ekledi.

Kamalı’nın babası ise enkaz halinde yaşananları anlatırken, tavanın çöktüğünü ve sobanın üzerine düşmesini, kolonun kötüleşebileceğini ifade etti. Kurtarma ekiplerinin betonu delme işinde güçlük yaşadığı anlarda oğlunun kepçesiyle yardım ettiği anları paylaştı. “SOBANIN ÜZERİNE DÜŞMESEYDİM KOLON KAFAMI EZECEKTİ” sözleriyle olayın şiddetini aktardı ve kurtuluş anındaki acıyı anlattı.