Odyssey Hakkında Eleştirel Bir İnceleme: Nolan’ın Büyük İddiaları ve Yetersiz Karakterler

Emily Wilson, Odyssey’yi izledikten sonra Nolan’a sert bir çıkış yaptı ve bu senaryonun herhangi bir bölümünü yazmış olmaktan utanacağını söyledi. London Review of Books için kaleme aldığı yazıda filmi şu şekilde eleştirdi: Nolan’ın Homerik temalarla ilgisinin onu yaratıcı zirvelere taşıyacağını umduğunu, daha inandırıcı karakterler ortaya koyacağını düşündüğünü belirtti. Ancak Odyssey, Nolan’ın her zaman gördüğümüz ihtişam ile yüzeysel bir yaklaşımı karıştıran bir yapım olarak karşısında duruyor. Filmin vizyonu zihin bulandırıcı nitelikte; karakterlerse bekleneni veremiyor.

Wilson, filmi büyük fikirlerin gerektirdiği derinlikten yoksun buluyor; daha çok sahneler ve gösterişli anlar üzerinden ilerlediğini düşünüyor. Zaman, hafıza, tarih ve savaş gibi temel temaların üzerinde ikna edici bir anlatım kurulamıyor; bir savaşçının onurlu dönüşüyle ailesi, düşmanları, silah arkadaşları ve toplumsal ilişkiler arasındaki bağlar yeterince işlenmiyor. Psikolojik ve etik derinlikten uzak bir anlatımla karşılaşıyoruz; duygusal bağ kurulacak karakterler için geçerli gerekçeler de maalesef yok. Yazım üslubu eleştiri oklarını hak ediyor ve konuşulan eylemlerin ya da sözlerin inandırıcılığı pek bulunmuyor.